प्रधानमन्त्री सुशीला कार्की नेतृत्वको सरकारले अर्थ मन्त्रीमा रामेश्वर खनाललाई नियुक्त गरेको छ । त्यसैगरी गृहमन्त्रालयमा ओमप्रकाश अर्याल र ऊर्जा मन्त्रालयमा कुलमान घिसिङलाई पनि नियुक्त गरेको छ । देश आर्थिक रुपमा जर्जर भएको छ । अहिले आर्थिक संकटको अबस्था छ । यस्तो विषम परिस्थितिमा अर्थमन्त्री बनेका रामेश्वर खनालबाट धेरै सुधार हुने अपेक्षा गरिएको छ । अर्थसचिवको कार्यभार संहालीसकेका खनाल पूर्व प्रधानमन्त्री डा. वाबुराम भट्टराईका आर्थिक सल्लाहकार थिए । लामो समय अर्थ मन्त्रालयका विभिन्न पोजीशनमा रहेर प्रशाशनीक काम गरेका खनाल सक्षम र लोकप्रिय व्यक्ति मानिन्छन् । उनी अर्थशास्त्रका विद्यार्थी पनि हुन् । अर्थ मन्त्रालयबाट अवकास पाएपछि खनाल अध्ययन र अनुसन्धान कार्यमा मात्रै सिमित थिए । त्यसैक्रममा यस अघिको सरकारले उच्चस्तरीय आर्थिक सुधार सुझाव आयोग गठन गर्दा उनी त्यसको अध्यक्ष भएर काम गरिसकेका छन् ।

आशा, अपेक्षा र चुनौती
बर्षौदेखि जनतामा शाशन गर्दै आएका लोकतन्त्राकि दलहरुले जनतामाथि शाशन त गरे तर विकास, समृद्धि, नागरिकले पाउनुपर्ने आधारभूत शिक्षा र स्वस्थ्य पनि दिन सकेनन् । यसैको मार अहिले भोग्नुपरेको छ । विगतका सरकारले आम नागरिकलाई उद्यमशीलता, उत्पादन, अर्थतन्त्र, वित्तीय शिक्षा आदिका विषयमा कहिल्यै राम्रो योजना दिन सकेनन् । राजनीतिक नेताहरुले व्यबयायी र अर्थतन्त्रसँग सम्बन्धित व्यक्तिलाई सहजीकरण गर्न समेत सकेनन् । न त देश र जनतालाई धनी बनाउने विषयमा बृहत छलफल नै गर्न सके, बरु उल्टै लगानीका प्रकृया झन्झटीला, उच्च राजश्व, उच्चदरको कर नीति आदी इत्यादीसँगै व्यबसाय गर्दा घुस समेत दिनुपर्ने बाटाहरु बनाए ।

नेपालमा लगानी मात्रै चाहिने, रोजगार मात्रै चाहिने, अनि नेतालाई चन्दा पनि चाहिने तर लगानीकर्तालाई सहजीकरण दिनु नपर्ने ? लगानीकर्ताले नाफा कमाएको देख्न पनि नचाहने । यही कारण हो नेपालमा प्रजातन्त्र आएको यत्तिका बर्षसम्म देश आर्थिक रुपमा समृद्ध हुन नसक्नु र युवाहरुले देशमा भविश्य देख्न नसक्नु । यसका साथै दलका नेताहरुले केही काम नगर्ने, चन्दा र घुसकै भरमा धनी हुने पद्धतिको विकास भयो । यही विचमा खनाल अर्थमन्त्री बनेका छन् ।

नेपालमा उद्यमशीलता गर्न कठिन छ । अझ कठिन छ लगानी गरेर उद्यमी बन्न अनि अरुलाई रोजगारी दिन । यहाँका कानून, नीति र सिष्टम लगानीमैत्री छैनन् । यसै कारण विदेशी लगानीकर्ता नआएका हुन् । यहाँका राजनीतिक दलका नेताहरुले कहिल्यै पनि आर्थिक विकासका लागि सरल नीतिहरु बनाउन सकेनन् । अनि यी राजनीतिक दलबाट विकास र समृद्धिको आशा धेरैले गर्न छोडे । यसै कारण कैयौं युवाले देश छोडे, भोलि हामीले पनि देश छोड्न नपरोस्, देश राम्रो बनोस्, यहीँ देशमा रोजगार मिलोस, उद्यमी बन्न पाइयोस् भनेर नै अहिले जेनजी पुस्ताले लोकतान्त्रिक सरकारमाथि हस्तक्षेप गरेका हुन् ।

हाल निर्माण हुँदै गरेको सरकारबाट आम युवा पुस्ताले राखेका अपेक्षा र सिंगो देशले गरेको अपेक्षा अलि धेरै नै छ । सरकारको नेतृत्वतहले चाहेको अबस्थामा यी समस्या समाधानमा त्यति कठिन पनि छैन । जे जति अहिले समस्याहरु छन् कम्तिमा ती समस्यामाथि आशाको रेखा मात्रै कोर्न सकेपनि खनाल सफल अर्थमन्त्रीको दर्जामा पर्नेछन् ।